بچه های دیجیتال

بچه های کاغذی

یادش بخیر اون قدیما ...

دل هامون نازک و کاغذی بود و زودی میشکست ...زودی هم پیوند میخورد اما حالا چی...

هر کدوم از این بچه ها  :ی " کیت " آویزون شده به گردنشون که وقتی وارد مدرسه می شوند ی اس به مادرشون میده و وقت خروج هم همچنین...

تو کلاس ها دیگه از گچ ها رنگی و نوشت افزار خبری نیست همه شدند لپ تاپی و اینترنتی ...

از بازی های زمان ما هم خبری نیست

یادتون می آد ...

بازی رهایی...بزن و موچ ام ... هفت سنگ...شیطان...تیله بازی...بادام بازی....گردو بازی...

بالا بلندی که یادتونه ...باید بدو بدو میرفتیم ی جای بلند تا طعمه نشیم ...حالا که بزرگ شدیم باید بدو بدو بریم بالای کوه تا باز هم طعمه نشیم ...

تغییرات این چند ساله اخیر در نظام آموزشی بد جوری بچه ها رو دیجیتالی کرده ...

تفاوت های فاحش بین اقشار مرفه و اقشار آسیب پذیر پدیدار شده و در این بین قطعا فرصت ها برای عده ای باز تر خواهد شد

زمانی که بچه بود مجله " جوانان " و " اطلاعات هفتگی " و " دانستنیها " بهترین اطلاعات رو به ما میدادند و الان هم اگر نیمچه سوادی هست از اون موقع است اما اینروزها دامنه گسترده شده و بیشتر هم دیجیتالی و بعضا کمتر به نوشتارها مراجعه میکنیم در صورتی که نوشته جات چیز دیگری است ...

به هر حال به شخصه می گویم باید نگران این نوع آموزش بود"متحجرانه " نگاه نمی کنم اما ی حس درونی میگه باید نگران بود ...نگران محبت های دیجیتالی ...عمه و خاله های دیجیتالی...پدر و مادر دیجیتالی و همسران دیجیتالی و دنیار دیجیتالی ...

نتیجه : به هر حال هر جامعه ای باید به سنن خود احترام بگذارد و نشود آنی که به خود آئیم و ببنیم عواطف در جامعه امروز از امروز هم بدتر شده است  و به یک باره دچار افراط و تفریط شدیم همانگونه که دیروز میگفتند : ایست دوبچه کافیست  ...حالا مشوق براش در نظر می گیرند ...و در تداوم زندگی موقعیت ها صرفا برای عده ای فراهم باشدکه دستشون به دهنشون میرسه  و آنکه دستش خالی است همچنان خالیست .

پی نوشت۱:

جدیدا تولید و استفاده از ربات ها ی سرباز مسئله ساز شده و با توجه به قدم های اولیه ای که توسط چین و آمریکا در این راه برداشته  شده و محتمل تا ۲۰ یا ۳۰ سال آینده این تولیدات فراگیر خواهد شد دنیا به فکر منع تولید این نوع انسانهای بی مغز و عاطفه افتاده تا در سالهای ۲۰۳۰ به بحرانی دیگر از نوع بمب های خوشه ای و آتش زا ی قرن بیستم مواجه نشویم .

دلیل عمده این ممنوعیت و نگرانی در عدم تشخیص سرباز و افراد غیر نظامی است که به هر حال میتواند فاجعه بار باشد ...

                                                                                                                  عکس: بیات

گشت و گذار در جای جای این سرزمین با اقوام و زبان های مختلف شما رو با خلقیات و روحیات بسیاری آشنا و نزدیک می کنه گرچه فصل سفر در نوع مواجهه شما با مردم محلی و مردم محلی با شما بی تاثیر در نحوه پذیرائی نیست اما نمیتوان بر مزیت نسبی و سبقت جوئی کردها در مهمان نوازی  نسبت به برخی دیگر چشم پوشی کرد امید وارم که این رسم دیرینه همچنان تابع زمان گذشته تداوم داشته باشه و مثل بسیاری از آداب و سنن پسندیده ماندگار بمونه و مثل برخی از اقوام مثلا شهر نشین در بدو ورود مهمان چرتکه نندازند و بعضا کوله  و "کوله بر رو "به یغما نبرند ... همچنان هر مهمانی با خاطری خوش منطقه و مردمانش رو ترک کنه ...گر چه خیلی هارو به اسم و رسم نمی شناسم اما از همه کردها ی محترم بخصوص دوستان کردستانی و کرمانشاهی و مهابادی بابت الطافشون بخصوص نسبت به کوهنوردان و طبیعت گردان سپاس دارم .

عکس: علی بیات(پاوه)

باران ریز...۸ساعت پیاده روی از جواهر ده تا رامسر...جاتون سبز

سایز بزرگتر :اینجا

دوربین : یاشیکا (ام اف ۲)

عکس: بیات

 روزها و شب ها از پی هم به سرعت می آیند  و میروند زیبائی های مسحورکننده بهار و جوک زدن ها و شکوفه ها ...تابستانی گرم با میوه هایی بهشتی و سایه سار شاخساران و لم دادن در سایه آن قدری آسایش و ارمش به شما میده و بعد زایش بهار و ثمره تابستانش خزان از راه میرسد تا انچه روییده بریزد تا دوباره رویش کند و بعد به سرعت  زمانی کوتاه فصل خواب می رسد تا همچون انسان به خواب رویاگونه برود تا بهاری پر انرژی را آغاز نماید .فصل برگ ریزان  و جعبه رنگ خدا در پیش روی ماست تا عاشق گونه به آن بنگریم و بهره ببریم ...هنرمندش نقاشی نام آشناست که در قالب زمان به طبیعت مینگارد و اگر به خود بنگریم سپیدی موهای اطراف سرمان کم از طبیعت ندارد...پا در پاییز می گذاری میتوانی لذت ببری ...یا نه دلگیر شوی ...میتوانی شاد باشی ...یانه تمامی غمگینی و لختی درختان را در وجود خود بیابی  و با تمام وجود غم را حس کنی ...پاییز فصل خزان است و فصل عشاق ... نه از عاشقی های امروزی که نه دل بستگی اش را امیدی است و نه دل تنگی هایش را پیوندی به فرداست ...آنچه از عاشقی مانده لفظ است و در کلام ...عشق به طبیعتش را شاید بتوان اطمینان کرد..دیگر از عاشقی میان مردم هم خبری نیست ...درد های مردم زمانه همواره تکراری شده است و ما بدان بی تفاوت...معرفت هم در خزان است و زرنگی ها و تیز بازی هایمان به هم روز به روز افزون ...

پاییز برای آنی که دلداده ای را در آن یافته همواره جاودان و زیباترین فصل خداست و برای آنی که دل از دل دلداده ای بریده همواره خزان...و رنگها سیاه و سفید...

پاییز همچون خوراکی است بزک کرده که کسی را به زیبائی رنگهایش شک نیست ...می ماند ذائقه من و شما که آنرا مطابق میل بدانیم یا نه ...

پاییز فصل جدائی است ...پاییز فصل ندامت است ...پاییز فصل غم خواری است ...فصل افسوس است به بهاری که از دست رفت ...

راستی چه راحت اینروزها از پاییز سال آینده و برنامه های بهاری میگوئیم انگار نه انگار که عمر ما بسته به موئیست و باید امروز را غنیمت بدانیم تا فردا چه شود...

پیوند عمر بسته به موئیست هوش دار    غمخوار غم خویش باش نه روزگار

تصویر بزرگتر  اینجا                                                                         تصاویر : علی بیات (دیروز)

لطفا ادامه مطلب را ببینید

دیروز به اتفاق همنوردان فریدون اسماعیل زاده  از همدان راهی فرهنگ سرای بهمن  تهران شدیم تا در مراسمی حضور یابیم که رونمائی از کتاب فریدون نیز در آن گنجانده شده بود مراسم ساعت ۵ غروب با حضور علاقمندان و هیمالیا نوردان استان های تهران و البرز و به رسم سخنرانی های معمول و تعریف و تمجید آغاز و ادامه یافت از صحبتهای نسبتا طولانی نماینده مجلس و عضو فراکسیون ورزش گرفته تا حضور دیر هنگام و کوتاه مدت جناب شعاعی و همچنین بیان موجز و مختصر و دلنشین خانم پروانه کاظمی و درد دل های رئیس هیئت کوهنوردی استان البرز در ناکامی های مالی تیم ترانگو...

این وسط من گیج شده بودم که وقتی نماینده مجلس همش اظهار امیدواری می کنه که به ورزش توجه بیشتری بشه تا هزینه های درمان کمتری بدیم چه باید کرد ...خب ریش و قیچی دست شماست ...وقتی همه ی ورزش یک کشور میشه فوتبال ...کوهنوری منی چند؟؟؟...یا وقتی رئیس هیئت البرز میگه ...ترانگو صعود شد اما ما هنوز در فتح قله های مالی این برنامه ماندیم ...کوهنوردی کیلوئی چند؟؟؟ ...

نمیدونم جوایز چی بود ...البته من به شوخی به تیم ترانگو  گفتم بد سالی صعود کردید ...سال اقتصاد مقاومتی جوایز خوبی نباید داشته باشه چون واقعا جز المپیکی ها و فوتبالی ها برای بقیه وضعیت مالی خوب نیست و تحریم ها چه از نو بیستونش ...چه از نوع بین المللیش بی تاثیر در بسته های کادو نیست ...

به هر حال ارائه گزارش تلاشگران قله  ۷۳۴۳ مومهیل سار هم کم خسته کننده نبود پخش کسل کننده فیلمی کوتاه آنهم بصورت نوشتاری (تیتراژ فیلم !!!) همه را در حالت انتظاری برد که بدون نمایش فیلم اصلی پایان یافت که ارائه نقال گونه توسط یک خانم و دو آقا با هماهنگی قبلی شاید تنها نقطه قوت برنامه بود که البته بایستی کوتاهتر میبود تا جذاب تر نشان میداد اما باز به تلاششون احترام و ارج می نهیم تا به خواست خدا در اینده افتخارات ارزنده ای کسب نمایند اما واقعا تو ارائه گزارش ها باید جذابیت های صوتی و تصویری و وقت باید مد نظر قرار بگیره تا برای همه جذاب باشه نه صرفا اعضاء تیم ...

بگذریم زیاده ننویسیم ...مجری برنامه گوینده خبرهای ورزشی دهه ۷۰ بود ...همچنین برنامه ورزش و مردم...ما را به ایام خوش آن زمان برد ...معرفی خوبی از کتاب فریدون نکرد و خیلی ساده بود ...اما با تعریف و تمجید از کوهنوردان همدانی و جایگاه کوهنوردی همدان که بخش از آن متاثر از تلاش قهرمانانی چون فریدون بود (که البته به حق هم بود) جبران کرد و به معرفی کتاب و شخصیت فریدون و ارائه فعالیتهایش  کرد که مورد تشویق واقع شد و همچنین از حضور پیشکسوتان و همنوردان ایشان که از همدان در مراسم حضور داشتند تقدیر و مورد تشویق حاضرین واقع شدند  لازم به ذکر است تیم حاضر از همدان در بدو ورود توسط  نماینده آقای کاشفی  - ریاست محترم هیئت استان تهران مورد استقبال واقع شدند .

 سپس از خانواده آقای اسماعیل زاده تقدیر شد که به دلیل دیر رسیدن به سالن این امر با کمی تاخیر صورت گرفت و نهایتا با تقدیر از هیمالا نوردان تهران و البرز  و همچنین پذیرائی مراسم ساعت ۲۰:۳۰ پایان یافت ومهمانان راهی شدند که ما هم در زیز بارش باران راه همدان را در پیش گرفتیم و ساعت ۳ بامداد به همدان رسیدیم که جا دارد از زحمات جناب اردبیلی در این خصوص سپاس ویژه داشته باشم همچنین از جناب کیومرث بابازاده عزیز که زحمات بی شائبه ای کشیدند و در کنار ایشان آقای عباس محمدی ...جناب آقای ذولفقاری و حضور پیشکسوتان همدان آقایان ...برق لشکری- امامی- اخضری - استاد علی اسدی - سعید اردبیلی -همچنین آقای بهنام جدائیان و سایر دوستان بخصوص خانواده محترم اسماعیل زاده

آنچه در پی می آید شرح مختصر تصویری است برای دوستانی که در مراسم نبودند وبا توضیحاتی مختصر در ذیل تصاویر ...باشد که مورد پسند شما قرار گیرد

توضیح عکس:شاید شما هم مثل من کنجکاو باشید تا از فریدون که همواره به نیکی نامش در بین است بیشتر بدانید در این برنامه خدمت خانواده محترم فریدون بودیم که در تصویر فوق ۴ خواهر و برادر و خواهر زاده ایشان  را می بینید و نفر سمت راست هم از همنوردان ایشان آقای بابازاده است که این تصویر با کسب اجازه منتشر می گردد.                                                          تصاویر : علی بیات

گزارش تکمیلی را در ادامه مطلب ببینید>>>

پی نوشت : لازم به ذکر است دوستان همدانی لطفا  از ارسال ایمیل برای آقای کیومرث بابازاده و درخواست کتاب خودداری نمایند(بنا به در فرموده  خود ایشان ) به زودی بنا به خواست زنده یاد فریدون اسماعیل زاده(توزیع رایگان ) و از طریق همین وبلاگ و تاریخ کوهنوردی همدان  نسبت به چگونگی در اختیار گذاردن رایگان کتاب برای گروهها و چنانچه میسر باشد برای متقاضیان اطلاع رسانی خواهد شد .