این روزها شاهد موج اعتراضات فراوانی در حوزه های اجتماعی هستیم که گرچه عوامل اقتصادی چون گرانی و اختلاس و فساد و رانت و تورم و اشتغال و ... در آن دخل است و گاه مرزبندی بین اعتراض و اغتشاش برای عموم سخت است اما بعنوان یک فعال محیط زیست آرزو میکردم ای کاش ذره ای ناچیز از توجهات را در حوزه صیانت از طبیعت شامل جنگل و کوه و دشت و دریا و کوهستان و رودها و ... داشتیم که شاید دست رانتخواران و جیره خواران و ویژه خواران و کوهخواران خاصه الوند خواران قطع میشد که در این صورت مردم نیز حمایت میکردند

شاید بتوان اثرات کرونا در حوزه کوهستان را در یک جمله بلند خلاصه کرد که :

در دورانی که کرونانبود بسیاری در باشگاهها و سالنها فعالیت داشته و شناختی به کوهستان نداشتند که با تعطیلی آن، خیل جمعیت عازم کوهستان گردید که هم نکته مثبت در آن مستتر است هم آثار سو که با توجه به تخریب بالای عده ای معدود آثار سو آن ییشتر نمود میابد آنچنانکه با قطعی آب شهر همدان چشمه های نادیده الوند مورد هجوم واقع شدند و الان نبرد نا محسوس برای آب چشمه ها همچنان ادامه دارد

آنچه تقدیم میگردد از آرشیو روزنامه همشهری سال95 میباشد

همشهری دو - حسین زندی: علی بیات متولد ۱۳۵۰در همدان و فارغ‌التحصیل رشته اقتصاد در سطح کارشناسی و مدیریت در مقطع ارشد است او بیش از 500 صعود به الوند داشته و علاقمندی خاصی به این کوهستان زیبا و منحصر به فرد دارد او صعودهای برون مرزی قللی چون کلیمانجارو، البروس و آیلند پیک را در کارنامه خود دارد او می گوید:

.همدان شهر كوهنوردي است و سابقه ديرينه‌اي در اين رشته دارد، به‌نحوي كه همدان را از ديرباز به‌عنوان قطب كوهنوردي كشور مي‌شناسند. ما اين حسن شهرت را مرهون كوهستان زيباي الوند مي‌دانيم. من هم همانند بسياري در ابتدا و تا سال‌ها با هدف تفريح و ورزش و لذت‌جويي وارد طبيعت مي‌شدم و البته اكنون هم با همين هدف پيش مي‌روم، البته با ديد بهتر و براي صيانت از محيط‌‌زيست. در سال‌هاي اخير سعي كرده‌ام آموزش خودم را با علايق قبلي تلفيق كنم تا براي انتقال آموخته‌ها از استادان خودم نسبت به ديگران نيز گام بردارم.

اگر كمي به گذشته و دهه‌هاي قبل برگرديم هيچ‌گاه شب‌ماني در كيوارستان را در دهه60 فراموش نمي‌كنم و شايد همان لذت شب‌ماني در كوهستان بود كه در جواني مرا به الوند كشاند و باعث شد. از بين تمام ورزش‌ها به كوهنوردي رو بياورم.

اولين بار در ماه‌هاي ابتدايي جنگ بود كه از طريق كتابخانه محله، ما را براي شب‌ماني به كيوارستان بردند. كمي تئاتر، پانتوميم و سينه‌خيز آموزش دادند كه بعدها تعدادي از همان بچه‌ها كه سنشان از ما بيشتر بود، در دفاع از كشور به درجه شهادت نايل شدند. بعدها خودم با دنباله‌روي كوهنوردان تا ميدان ميشان مي‌رفتم و هيچ‌وقت نمي‌دانستم قله كجاست. نخستين باري كه به تخت نادر رفتم را فراموش نمي‌كنم؛ علت اين امر هم اين بود كه آن موقع يا كوهنوردان راهنمايي خوبي براي من انجام نمي‌دادند و يا من دنبال كسب اطلاعات نبودم.

امسال پاییز و زیبائی هایش از تقویم وآلبوم گردشگری علاقمندان حذف شد

کسی آمدنش را تبرک نگفت

از خزانش ننوشت

پروفایلش نکرد

از برگ ریزانش ننوشت

صدا خش خش برگ های خشکید ه اش را به رخ نکشید ...

امسال پاییز پراز هیچکس بود...

"هیچ" ها کسانی بودند که مرگ یک دختر را بهانه حضور کردند

و کسانی که با هیچکس نامیدن آنان طی دهه 80 تاکنون، مثل همیشه یهوئی غافلگیر شدند

اینروزها کار از اعتراض به حرفهای رکیک کشیده و خشم را میتوان در رفتارها دید

خشمی که اگر به دو قطبی بینجامد پر خطر است

پ ن :

شاید اینروزها که اینستا و تلگرام و واتساپ قطع گردیده بهترین مامن برای درد دل نسل مجازی وبلاگی باشد که انهم در زمان خود فیلتر شد

وبلاگ را باید غنیکت شمرد