قزل ارسلان  را در زبان عرف "قزل " می نامند از ارسلانش خبری نیست این قله فوق العاده زیبا از جمله قلل فنی ارتفاعات الوند است که حدود ۳۲۵۰ متر ارتفاع دارد و در یک سوم پایانی شرق به غرب خط الراس الوند است که در همسایگی نزدیک" دائم برف " و همسایگی دور دست "کرکس یا کرکسین " قراردارد و پنجره اش را به هر سوی که باز کنی چشم انداز های زیبا ( اینجا کلیک کنید )خواهی دید از  دائم  برف و کلاغ و الوند و  یخچال گرفته تا کرکسین و آلما بلاغ در دور دست ها ... این قله زیبا سلامش را توسط کوهنوردانی که خط الراس طی میکنند به دائم و دیگر قلل می رساند و در خلوتی مثال زدنی نسبت به الوند قرار دارد و شاهد غروبی دلرباست و همیشه کلامش اینست که ...به سراغ من اگر می آئید نرم و آهسته بیائید ...

این قله دلفریب و پر مخاطره در دل خود خاطراتی دارد از اولین صعود زمستانی ۵ دهه پیش فریدون تا صعودی که دیروز ما انجام دادیم ...همواره احتیاط را به ما گوشزد میکند و دوست ندارد تا جانی را بستاند یا خونی از دماغ کسی بچکد ...دست به سنگ بودن در این فله را گریزی نیست اما اگر در کنارش آموزش هم دیده باشی و نیمچه طنابی هم همراهت باشد راحت تر میزبانت خواهد بود به کارهای هیجانی دعوتت نمیکند و اگر احتیاط کنی با تو خوب راه می آید و فرصت حضوری دیگر را برایت فراهم میکند تا همراهش شوی .

نغمه های سکوتش در سکوت کوهستان در غروب تابستان  و باد و بوران و کولاکش در زمستان سمفونی زیبائیست که نوازنده اش در بالا نشسته و  همانی است که من و شما را در کنار الوند- کوه گران سنگ خلق نموده است و چه زیباست این افتخار و چه پر بهاست این همسایگی و تولد و بزرگ شدن در دامنه الوند که خیلی ها آرزویش را در سر دارند چشمه ای گوارا و رودی جاری با نسیم دلربایش بی بهاست که هیچ "دلالی" نمیتواند آنرا به گزاف بفروشد و خود باید با پیمودن راه و بریدن "نفس" و دور انداختن" هوس" آن را خریداری نمائی و به ارزان هم نفروشی که "قزل " خود سری است در بین سرها. 

جان پناهی دارد پر خاطره و قله ای پر مخاطره ...هر وجبش همت دوستان را  طلبیده  و بی یادآنان که رفتند از جمله زنده یاد " خلیل " نمیتوان از کنارش گذشت و همچنین آنان که الان زنده اند و بعضابه کهولت یارای کوه رفتنشان نیست ...

این قله پرخطر و ایمن است پر خطر برای مغرورشدگان و ایمن برای چون منی که ناشی بودن خود را قبول دارد  و بر دوستان با تجربه تکیه میکنند ...پر خطر است اگر زمان صعودش را نشناسی و بی خطر است اگر در سکوت و در کنار کارآزموده ها صعود نمائی و ادعا را در اول مسیر دفن کنی و غرورت را در کنارش .

هم از قیف هایش به شما راه می دهد و هم از سوزنی ها ...که قطعا هر کدام بلد و آموزش های خود را می طلبد که بدون آن شاید بتوان رفت اما تضمینی برای بازگشتش نیست در بهار سختی خود را دارد و در تابستان راحتی و رفاه در کنار احتیاط...پاییزش سرما را هدیه می دهد و زمستانش زیبائی و آوار بهمن و چه سعادتی که آنرا بی خطر در زمستان صعود نمائی...و بر فرازش دور تا دور زیبائی ببینی و بس

گفتنی ها بسیار است که همین ها مرا بدانجا خواند تا شما را نیز همراه نمایم پس:

اگر دوست دارید صعودی زمستانی را در قالب تصاویر انجام دهید با ما همراه باشید

ما هفت نفر بودیم سعید جهان آرا - محمد مقدم - جلیل فراهانی - محسن طهمورثی - احمد خلیلی - آقای فرهی و بنده ...قرارمان شش و نیم اول جاده خاکی وهنان به سمت ییلاقی ها ...شش از همدان راه افتادیم و چه دلخوش بودیم که ماشین کمک دارمان جاده خاکی را شاید برود که نشد و به روستای وهنان برگشتیم و با واف واف سگ ها که بدرقه راهمان بود راهی شدیم از میان درختز ارهای عریان گذشتیم به جاده خاکی رسیدیم ...۴ ساعتی زمان برد تا با استراحتی کوتاه به جانپناه رسیدیم که کمی بعد آقای برق لشکری هم وارد شد و بعد از صرف صبخانه به اتفاق و معیت دوستان و راهنمائی آقایان جهان اراء و مقدم و خلیلی از مسیر قیف ها راهی قله شدیم که مابقی ماجرا را در تصاویر خواهید دید که از هر توضیحی آشکارتر است

۱- حتما ادامه مطلب را ببینید>>>

۲- قزل را از زاویه ای دیگر با چشم انداز هایش در اینجا - قزل  به قلم اینجانب ببینید

فراخوان میزبانی هشتمین «صعود قلم»

 وبلاگ صعود قلم با صدور اطلاعیه ای اعلام کرد؛ بدینوسیله از کلیه‌ی وبلاگ نویسان مرتبط با کوه‌نوردی، طبیعت٬ محیط پاک کوهستان و همه‌ی علاقمندان این عرصه دعوت می شود در صورت تمایل به میزبانی هشتمین صعود قلم که درسال ۱۳۹۲ اجرا خواهد شد، پیشنهادات خود را با ذکر موارد زیر از تاریخ ۱ بهمن ماه سال جاری٬ تا پایان روز ۳۰ فروردین سال ۱۳۹۲ در قسمت نظرات وبلاگ صعود قلم درج نمایند.

منبع :کوهنوشت  و صعود قلم

ادامه در ادامه مطلب >>>

نفرات از راست آقایان : عرفان - مسعود - بیات - فواد - گیاه شناس - عباس چشمه قصابانی

گاهی باید دنبال بهانه بود تا دیداری تجدید گردد و در این بین اگه مشتاق دیداری که چه بهتر و باید  حال و احوالی گرفته شود و اگر هم عده ای مشتاق دیدارت نیستند تحمل خود را بالا ببرند و دوساعتی تحملت نمایند که این تحمل کردن ها در جامعه امروز اجتناب ناپذیر شده است و لازم ... چرا که آما و آرزوهایمان یک شبه به وجود نمی آیند تا یک شبه به سر انجام برسند و چه بسا این دیدارها خود باعث رفع کدورتی شوند که شاید ناشی از یک سوء برداشت باشد و بس...زبان نوشتاری اصل مطلب راکمی تند می نمایاند  و همین نوشتار مستندمیتواند مایه دلخوری را در نقد بعضی ها فراهم نماید که در زبان گفتار این اثر کمتر دیده میشود به هر حال از موضوعات قابل بحث در این نشست دوستانه همین بود که اگر نسبت به هم و مطالب ارائه شده نقدی هست کمی ملایم تر و با رعایت احترام و ادب صورت گیرد تا دوستان خود را با دوستی نزدیکتر حفظ نمائیم و در صدد پیدا کردن دوستان جدیدتر باشیم (البته در این نشست ها راحت تر میتوان نقد همدیگر را کرد چرا که رو در رو بوده و پاسخ ها هم ملایم تر است هر چند این نشست ها برای نقد همدیگر نیست اما میتواند زمانی را به خود اختصاص دهد )

به هرحال با کمی تاخیر و با حضوری کمتر نسبت به جلسات قبلی چهارمین کافه الوند هم برگزار شد شاید بتوان پیدا کردن مکانی مناسب را از جمله معضلات این نوع نشست ها نام برد که این بار هم با مشکلی که در پیدا کردن محل بود دوستان با کمی سر در گمی مواجه شدند که امید است با اطلاع رسانی بهتر از مشکل مرتفع گردد به نحوی که دوستان با برنامه ریزی و اطمینان بیشتر حضور یابند البته اعلام یهوئی !!! زمان برگزاری در پنجشنبه هم بعضی دوستانی که از قبل برنامه ریزی داشتند رو هم دچار مشکل کرد که مزید بر علت شد.

ساعت چهار بعد از ظهر قرارکافه بود که با تاخیر شروع شد اما برگزار شد بیم عدم حضور بود اما خوشبختانه دوستان بودند عمده صحبت متمرکز بود بر تاسیس موزه کوهنوردی که در جلسه اول کافه الوند مورد بحث بود  ... انعطاف در نقد نسبت به همدیگر بخصوص در نوشتارها ...برگزاری کافه الوند در اولین هفته هر ماه به قصد تجدید دیدار دوستان ...انتخاب محلی ثابت برای اینکار که همان کانون هماهنگی شوراها (خیابان تختی- روبروی تاکسیرانی) میباشد و همچنین توصیه به هیئت کوهنوردی در خصوص اجرای برنامه های عمومی و ارزان قیمت کوهنوردی در داخل کشور و ...از دیگر موضوعات بود

در این کافه آقایان مسعود عسکری - بیات - گیاه شناس - چشمه قصابانی - عرفان و فواد رضا پور حضور داشتند که با پذیرائی مختصری به پایان رسید

گزارش برنامه از زبان کانون اوراز مهاباد

دی ماه به پایان رسید و جز خاطراتی از آن بیش نماند ...

در این ماه همدان میزبان دوستانی از مهاباد بود که در یک برنامه یک روزه به الوند صعود نمودند ...باید گفت:

 از برکات وب نویسی و در کنار اون صعود قلم پیدا کردن دوستانی است تا خود را در هیچ شهر و دیاری غریبه احساس نکنی و به خود ببالی که دوستانی ورزشکا رو ورزش دوست و صاحب اندیشه و قلم در کنار شما هستند

دوستانی که همیشه در میزبانی و قبول زحمت رقابتی مثبت با هم دارند و باید به این دوستی ها ارج نهاد و در پی استفاده از این  فرصت ها بود و در کنار دوستان لحظاتی را خوش گذراند که با این اوضاع اقتصادی ...خنده و شادی هم کالایی است که هر روز نایاب میشود .

امروز رادیو مجلس رو گرفته بودم

 وقتی صحبت از ریشه کنی فقر شد چقدر خوشحال شدم

وقتی صحبت از عدالت شد چقدر خوشحال شدم

وقتی صحبت از کرامت شد چقدر خوشحال شدم

وقتی صحبت یارانه ها شد چقدر خوشحال شدم

وقتی صحبت جنگل شد نمی دونم چرا ...

بگذریم ...کاش می شد به چند سال پیش بر میگشتیم

قبل از یارانه ها ...چه پادشاهی بودیم خبر نداشتیم

ی روز که راهنمای دانشجویان خارجی بودم یکی از لبنانی ها بهم گفت :

شما داری پادشاهی زندگی میکنی خبر نداری ...اون موقع نفهمیدم ...اما حالا چرا ؟؟؟

ای کاش هیچ گاه هدفمند نمی شدیم و بی هدف بودیم لااقل در خود گم نبودیم ...

ای کاش...