قدیمی ها راز طول عمر را غذای سالم می دانستند

می گفتند تنت سالم باشه خدا برکت بده نان و پنیر و سبزی

اما امروزی ها :

نان با جوش شیرین/ مرغ با هورمون تزریقی / سبزی با فاضلاب / و ... مصرف می کنند

آنوقت می گویند سونامی سرطان و...

خود بخوان حدیث مفصل از این مجمل >>>

عکس: علی بیات >>> همدان/شهرک مدنی ... همین روزها

بانوی کوه‌نورد همدانی در حین صعود به قله موستاق آتا در کشور چین به دلیل مصدومیت شدید کوه‌نورد آلمانی از ادامه مسیر انصراف داد و موجب نجات این کوه‌نورد شد.

«لیلا ولی پور» 31 ساله تاکنون قله های مختلف داخلی نظیر دماوند، علم کوه، زردکوه، اشتران کوه، خط الراس دوبرار، دنا و همچنین قله های معروف سایر کشورها از جمله آرارات ترکیه، آراگاتس ارمنستان، موستاق آتا در چین، مراپیک نپال، لنین قرقیزستان را در سمت مربی و کوه‌نورد صعود کرده است.

وی اواسط هفته گذشته موفق شد به قله موستاق آتا چین صعود کند و پرچم کشورمان را در این قله به اهتزاز درآورد.

«لیلا ولی پور» درباره صعود به این قله مرتفع گفت: قله موستاق آتا یک کوه منفرد می باشد که از انتهای غربی «بیایان تاکلاماکان» در استان «سینک یانگ» در کشور چین سر بر می آورد و در مرکز سلسله جبال بزرگ آسیا قرار گرفته است که از جنوب به قراقروم، از غرب به پامیر و از شمال به کانلان و تیان شان ارتباط دارد.

این کوه‌نورد افزود: در برنامه صعود موستاق آتا ما از ایران به شهر ارومچی یکی از شهرهای غربی جمهوری خلق چین سفر و از آنجا با یک گروه هشت نفری ایرانی صعود خود را به این قله آغاز کردیم. وی تصریح کرد: شرایط جوی این منطقه بسیار نامساعد بود و سرمای هوا باعث شد دو کوه‌نورد آلمانی و یک کوه‌نورد چینی در اواسط صعود جان خود را از دست بدهند و رعب و وحشت عجیبی در بین سایر گروه ها بوجود آمد!

«لیلا ولی پور» تاکید کرد: با تمام شرایط سختی که برای ما بوجود آمده بود در ارتفاع هفت هزار و 100 متری این قله بودیم که متاسفانه یکی از کوه‌نوردان آلمانی دچار مصدومیت شدیدی شد و تنها گروهی که تصمیم به نجات این فرد گرفت گروه ایران بود که به دلیل امداد تیم آلمان و شرایط جوی نامساعد از ادامه صعود به قله منصرف شدیم.

وی افزود: برای یک کوه‌نورد سخت است که هزینه بسیار زیادی را متقبل شود و تا ارتفاع هفت هزار و 100 متری یک قله پیش برود اما نتواند به قله صعود کند اما من به شخصه به دلیل آنکه تصمیم به امدادرسانی به آن کوه‌نورد آلمانی گرفتم خوشحال هستم.

کوه‌نورد همدانی گفت: پس از این اتفاق، فدراسیون کوه‌نوردی آلمان و چین از گروه ما تشکر و قدرانی کرد و در مراسمی با توجه به صعود به ارتفاع هفت هزار و 100 متری از سوی فدراسیون چین حکم صعود به قله موستاق آتا به تیم ایران داده شد.

وی بیان داشت: این حرکت گروه کوه‌نوردی و ایثار کوه‌نوردان ایرانی بازتاب قابل توجهی داشته است.

ولی پور با بیان اینکه قصد دارد به یکی از قلل بالای هشت هزار متر شرکت کند، خاطرنشان کرد: اما این صعود بالای 45 میلیون تومان هزینه نیاز دارد که از عهده ام خارج است!

وی افزود: در بهترین شرایط به سر می برم و حیف است به دلیل نبود منابع مالی نتوانم به صعود اعزام شوم و امیدوارم بخش خصوص و خیرین ورزشی از من حمایت کنند تا بتوانم افتخار بزرگی را برای کشور و استان همدان کسب کنم.                                                منبع: کوهنوشت(به نقل ایرنا)

پی نوشت :

وبلاگ دیار الوند فارغ از هر گونه بزرگ نمائی و اغراق و یا کوچک شمردن هر اقدام انسان دوستانه ای معتقد است در دنیای حرفه ای هم (صعود به هر قیمتی) انسانیت حرف اول و آخر را می زند و مطمئنا اگر برای نجات جان یک فرد، صعودی به تاخیر انداخته شود و یا هر گز انجام نشود( علی رغم هزینه های سنگین) بیش از گرفتن لوح ارزش دارد و برای تمام اعضای تیم به خصوص خانم ولی پور آرزوی موفقیت و سربلندی  دارد، باید دید وقتی در مقابل چنین رخدادی قرار بگیریم ما چگونه بر نفس خود غلبه خواهیم کرد.

خبر تکمیلی 1 :

آنگونه که از خبرگزاری ها انتظار می رفت و در کامنت و مطلب اشاره داشتم ما اسیر بزرگ نمائی ها شدیم و ... لطفا خبر تکمیلی را به نقل از روزنامه ایران در اینجا و ادامه مطلب بخوانید >>>.

خبر تکمیلی 2 از حسن نجاریان :

مطلبی دستم رسید در خصوص مصاحبه یکی از اعضاء شرکت کننده در برنامه موستاق آتای چین مرداد 1394 چند موضوع به ذهنم رسید یا در مصاحبه دخل و تصرف شده که شخص باید پیگیر شود یا نه نقطه نظرات فردی ست،که خود جوابگو هستند.

اما در هر صورت بهتر است، در صعودها خصوصا ارتفاع بالا که نفر خیلی مواقع در چادر و یا درگیر صعود است بسنده کرد به گزارش سرپرست برنامه

بر اساس عشقم که به کوهیان دارم لازم است مواردی را اشاره نمایم تا گر نقدی میکنیم بیاموزیم آموزش نیز بدهیم.

هزاران نقد نیرزد به کلامی

ادامه مطلب را در وبلاگ حسن آقا نجاریان

دره مراد بیگ هم بی تاثیر از کوه خواری نیست و هم زمان با تغییر ساختار چادرهای عشایری در سراسر دره های الوند، ساخت و ساز و خانه سازی در آنجانیز ادامه دارد و در خانه هیچ کس نیست!!!

قیاس بین دو تصویر فوق به راحتی میزان انرژی بخشی کلبه ها را نشان می دهد

عکس: علی بیات

تاکید دولت، بر گردشگری و بخصوص از نوع خارجی نیازمند الزاماتی است که در گردشگری داخلی خلاصه می شود، چرا که اگر در گردشگری داخلی به زیر ساخت های لازم نرسیم قطعا تجربه خوبی در گردشگری خارجی نخواهیم داشت و حتی می تواند باعث کسر شان و حرمت هموطنان در عرصه های بین المللی باشد.

آنچه امروز شاهدیم این است که بنام گردشگری، بدترین و غیر قابل جبران ترین آسیب ها را به اماکن تفریحی و جاذبه های طبیعی وارد می نمایند که در نوع خود بی نظیر است، در این خصوص مطالبی به کرات در همین وب منتشر گردیده است، لیکن آنچه قصد داریم در این پست به نمایش بگذاریم شرحِ "شرحه شرحه" شدن نفس و ذات مسافرت و لذائذ آشکار و پنهان  آن است که با زندگی کولی وار عجین شده و همه اینها در قالب  آن اتفاقی است که از آن بنام گردشگری یاد می شود و بعضا مسئولین امر با ارائه آمار سعی در کتمان ضعف های خود دارند.

ارائه آمار بالای1.5 میلیون نفر در طی 3 روز در همدان( شمارش غازهای وحشی که از فراز شهر عبور می کنندبعنوان گردشگر ) می تواند مرغ پخته را به خنده بیندازد، امید است مسئولین امر، با مداقه در تصمیم گیری های خود از تبلیغات بی پایه و اساس در خصوص سونامی سفر در استان های مسافر پذیر، تجدید نظر نمایند در این صورت ضمن کاسته شدن از تصادفات جاده ای و کُشت و کشتارهای آن، طبیعت و زندگی عادی مردم نیز مختل نخواهد شد، با شرح تصویری مسافرت چمدانی هموطنان همراه ما باشید...

صف دستشوئی ( همدان بلوار ارم)

  فقدان ظرفیت پذیرش مسافر در تفریحگاه هایی که در منطقه خاصی از شهر متمرکز شده اند

صف ظرفشوئی ... پارک مرکزی همدان

تجاوز خودروها به پیاده روهایی که سنگ فرش آن تحمل وزن سنگین خود رو را ندارد، از طرفی متاسفانه خود خواهی و تکبر برخی مسافرین باعث شده تا به هر قیمتی فقط به فکر رفاه خود باشند و عدم تعصب و حب دیار نسبت به مقصد مانع تعقل و تفکر است که آیا این ورود مزاحمت و تخریب به حساب می آید یا خیر ...

تجاوز به حریم پیاده رو ئی که محل ورزش صبحگاهی مردم است نه زندگی مرتاضی ...(همدان - بلوار ارم )

قفس، زندگی یا زندانی ... اینکه خانواده را در قفسی محصور کرد و سر به جاده گذاشت و اسمش را مسافرت گذاشت جز به مضحکه گرفتن خودمان نیست

و هجوم گردشگران بنام توریست به مناطق تفریحی همانند میدان میشان توسط شرکت بالابر گنجنامه که فقط به فکر پر کردن جیب خود است و همدان با تمام پیشینه اش برای جز مشتی ریال ارزش دیگری ندارد 

و اتفاقات نامیمونی که می تواند در پس این ازدحام در یک جامعه اسلامی رخ دهد که در شان مسلمانی ما نیست که اینگونه رفاه خود را تعریف نمائیم (پارک اصلی شهر)

و آلودگی بصری شهر به واسطه به نمایش گذاشتن ...

و لزدحام و تخریب و زباله

رمالان و فالگیران مقیم

کارتن خوابی یا مسافرت...

واقعا اگر یک توریست خارجی به این صحنه ها نگاه کند ، ایران رو با افغ.... اشتباه نمی گیرد که البته ممکن است افغ... هم اینچنین نباشد ...

پی نوشت :

دوست داشتم مطالبی از ایندست را در مطبوعات داخلی استان منتشر نمایماما وقتی همه در دور سفره کسی می بینم که از مخربین تخریب الوند هست دیگر نمی شود دل به امید انان بست و باید به همین صدو اندی خواننده محترم و فرهیخته اکتفا کرد تا شرح قصه این دربدری بنام مسافرت که در اقصی نقاط کشورمان اتفاق می افتد را در این وب بخوانند

عکس: علی بیات

گاهی طی برنامه به افرادی بر می خوریم که ننوشیدن آب و مایعات را از افتخارات خود می دانند، ضمن توصیه به این دوستان و بد آموزی حرکت آنان نکاتی چند در این باب به عرض می رسد.

1- هر چقدر بطری آب ما در جانمائی بهتری باشد بدن ما کمتر تشنگی خواهد کشید و چون آب دردسترس است به راحتی خواهیم نوشیدو بالعکس اگر بطری آب در داخل کوله و در جانمائی بدی باشد خست به خرج خواهیم داد.

2- بجای یک بطری 1.5 لیتری بزرگ با جاگیری بالا، می توان از سه بطری نیم لیتری استفاده کرد که: الف)  جاگیری ساده دارند  ب) یکی از آنها را می توان با قلاب مخصوص در جلو کوله آویزان کرد و هر لحظه استفاده کرد  ج ) اگر یکی از همنوردان و کوهنوردان بطری خود را فراموش کرده باشد می توان یکی را در اختیار او قرار داد

3- کبودی لب نشان از آن دارد که نیم ساعتی از نیاز بدن گذشته و لب آخرین عضو بدن برای هشدار است لذا توصیه می گرددمنتظر این هشدارنباشیم و به صورت جرعه جرعه بنوشیم.

4- کلیه ها از اعضای فعال بدن هستند که هیچگاه نباید خشک و خالی بمانند تا رسوبات به راحتی چذب آن شوند، بنا براین همواره آنها را مرطوب و پر از آب نگهداریم .

5- رنگ ادرار زرد نشان از کم آبی و رنگ شفاف و زلال نشان از مصرف بهینه آب دارد .

6- فارغ از سردو خنک بودن آب، باید نوشید و نمی توان به صرف گرم بودن آب که طی برنامه ها همیشگی است آن را مصرف نکرد( می توان بطری آب را در توری سمت راست کوله و یا قلاب قرار داد و از بدن فاصله انداخت تا گرمتر نشود)

7- با توجه به خشکی فصول مختلف و مناطق خشک همیشه یک بطری نیم لیتری و یا 250 سی سی ذخیره می تواند کمک ما باشد.

8- هیچگاه قبل از رسیدن به چشمه و اطمینان از جاری بودن آب، بطری خود را از آب خالی نکنید .

9- توصیه می گردد مانده آب بطری را با آب خنک مخلوط و آبی بنوشید که دمای خیلی سردی نداشته باشد.

10- استفاده از بطری های شفاف می تواند ناخالصی آب را به مانشان دهد.

11- استفاده از مَشک خوب است اما اشکال آن عدم نمایش مانده آب است که در این خصوص باید دقت نمود( هیچگاه مشگ خود را کامل پر نکنید چون باعث باز شدن پرس آن می شود- تجربه شخصی)

12- خستگی مفرط گاهی باعث میشود که ندانیم در کوله آب ذخیره دارم یا نه ... گاهی محتویان=ت کوله را به صورت ذهنی مرور کنیم)

13- در برخورد با بسیاری از کوهنوردان که از مشکل سنگ رنج می برند کم آبی بدن را از عمده ترین دلایل آن میدانند.

14- این باور غلط را دور بریزید که عوام می گویند کوهنوردان سنگ کلیهنمی گیرند ...

15- با بهانه و بی بهانه آب بنوشیدوحتی از تمرینات شرایط بی آبی هم اجتناب کنید که جبران ناپذیر است .

16- ویروس "هلیکوباکتر پیلوری" (کلیک کنید)را جدی بگیرید و از آب های آلوده پرهیز کنید.

ازاینجا به بعد را شما بگوئید و تجربیات خود را به اشتراک بگذارید

در ادامه مطلب مطلبی خواندنی از نوشیدن آب در ناشتا را بخوانید>>>

پی نوشت :

برخی از  مطالب فوق مبنای علمی ندارد و استنباط و تجارب شخصی است و مطالب علمی را می توانید با جستجو در اینترنت بدست آورید