در این پست  ورق می زنیم و از هر دری به زبان تصویر پیوند می خوریم با گذشته... از دوران ارزانی و پادشاهی تا روزهای فقدان دوستان و تعرض به طبیعت ...

با آرزوی بهترین ها در سال جدید برای همه شما

با من بیاییدلطفا.

یاد ایام پادشاهی  و دلار 1000 تومانی  بخیر

خادمین پناهگاهها و یاد حاج حسین سهرابی بخیرکه فقط با یک دسته گلِ پونه که خودش چیده بود بدرقه شد

یاد دو هزاری (دو ریالی)انداختن و وزن کردن معرفتمان بخیر

و یاد جوانی

و پیشکسوتان کوهستان (آقایان باقری، اخضر و اکبر زاده)

و  اوستا ممد

و زنده یاد ناصر مهرورز

و مرحوم شادروان ، نوید عزیزی

و نوستالژی قدیم و گرمای سنتی خانه ها

و سرمای گدا کش همدان

و طبیعت زیبای ایران

و یاد مهربانی ها

و بارش های عالی امسال ( پیاده راه بوعلی- بهمن 95)

و خاطرات کودکی

و اراده های کوهنوردان دهه هفتاد

و وبلاگ نویسان و وبلاگ نویسی و پست های نوروزی بخیر باد

و متجاوزین امسال الوند

 آنکه می ترسد، می ترساند

روزگارتان به نیکی

هنوز هم وقتی گزارش برنامه ای را در وبلاگ میخوانیم حس خوبی به آدم دست میده و لذت خاصی میده، به خصوص برنامه ناب، با سختی های خودش، شلاق سرما و فرود از برج و دستان یخ زده و خوابیدن بر روی سنگلاخها و حسرت خوابی راحت در کنار حس گرما ... و البته تکیه بر توان فردی و گرمای وجود سایر دوستان ...

خدا قوت

 گزارش کامل را در وبلاگ  دوبی سل نیما اسکندری بخوانید.

هفته پیش مصاحبه ای داشتم با روزنامه "همشهری" که به صورت سراسری منتشر شد، گر چه هدف از بیان تعداد دفعات صعود به الوند، نشان دادن انس و الفت بنده با این قله باشکوه به قصد بهره برداری از لیبل رکورد دار برای طرح و بیان مسایل محیط زیستی بود  و نه کسب عنوان رکورد دار،  اما خب، رسانه ها شگرد خود را دارند و تیتر هیجانی می خواهند و صعود عاشقانه عنوان دلنشینی بود که امیدوارم همه صعودها چنین باشد و نکته دوم بحث حرفه ای بود که بنده در جوار شما همنوردان همچنان شاگردی میکنم و ...

آنچه در پی می آید ذوق و سلیقه دوست ارجمندم آقای حسین رضایی است که در سایت وزین کوهنوشت آن را با ذوق و علاقمندی نمایش داده اند که از این حیث ممنون هستم،  همچنین از آقای حسین زندی، و خانم کاظمی، از روزنامه همشهری ... و اما مطلب به نقل از کوهنوشت تقدیم شما ...

«همشهری» گفت وگویی را با یک کوه نورد همدانی انجام داده که مدعی ست تاكنون 337 بار قله «الوند» را صعود كرده ... وی که به گونه ای عاشق این کوه است در این مصاحبه نکاتی جالب را روایت می کند ... مثلاً می گوید: سال‌ها پيش در يك كشور عربي داخل يك رستوان به نام «مطعم الالوند» شدم. از صاحبش پرسيدم مي‌داني الوند كجاست؟ گفت: نه! ... در اينترنت جست‌و‌جو كردم و ديدم به جاي الوند عكس سيروس الوند را آورد و كمترين اطلاعات و تصاوير را از كوه الوند داد، آن موقع بود كه تصميم گرفتم آنقدر عكس از الوند در اينترنت و شبكه‌ها منتشر كنم كه وقتي اسم الوند مي‌آيد تا چندده صفحه عكس و رخسار زيباي اين كوه باشد ...

ادامه مطلب (کلیک کنید)

منبع: کوهنوشت

دوستی دارم که گر چه تاکنون ایشان را ندیده ام و به واسطه تقصیر خدمتشان نرسیدم، اما عیارش طلاست و نمره ش24، صاحب قلم و قدم است و هر دو ارزشمند، گاهی تورق و گاهی می نویسد، و ماحصل عمرش را می توان در سطور کتاب و برگ برگ زندگی اش را می توان در برگ برگ کتب دید و لمس کرد و تنفس کرد.

او را چنان ذوق ارزشمندی است که هیچگاه از نوشتن دور نبوده و خزانه اش هر روز پرتر از قبل است و بهره بردن از آن بر ما واجب.

مرا سعادتی بود تا به واسطه دوست ارزشمند دیگری بنام بهرام ذوالفقاری با ایشان اتفاق میمون افتد و از نوشته ها و مرام ایشان بهره مند گردم که ماحصل آن اهداء چندین کتاب از طرف ایشان به بنده و افزایش رتبه اینجانب به واسطه تایید ایشان بود که بنده و نوشتارهای کج و معوج و بی ربطم را مشوق بودند که همان عیار ناقابل را هم از ایشان دارم.

لذا از روزی که آقای گوهری، رئیس محترم هیئت همدان پیشنهاد تاسیس و راه اندازی کتابخانه هیئت را دادند بر آن شدم تا از این گوهر ارزشمند هم در آن کتابخانه، یادگارانی داشته باشیم که در 19 بهمن با نوشتاری در دنیای مجازی از ایشان برای تکمیل این اقدام فرهنگی، استمداد طلبیدم تا با جبران هزینه و یا تخفیف و یا اهداء، آثاری را برای همدان هدیه نمایند که در 20 بهمن ایشان با گشاده روئی همیشگی و گشاده دستی فراوان عنوان کردند که همدان را جایگاه رفیعی در کوهنوردی است که در شان آن، میخواهد سهمی در تکمیل کتابخانه داشته باشندو خزانه اش را در اختیار ما بگذارد، لذا با این بذل ایشان به فکر رفتم و از ایشان خواستم تا فرصتی دهد که مداقه نمایم که آیا ما میتوانیم حافظ این گنجینه باشیم یا خیر، تا اینکه با رئیس محترم هیئت صحبت کرده و اصل را بر حفظ همه جانبه امانت گرانبهای ایشان، دانستم و در 2 اسفند، با حضور آقای گوهری، تعداد بیش از 120 جلد کتاب، از جمله مجموعه کتب به قلم ایشان و همچنین آثار اهداء شده به ایشان،  که حظ آن را برده اند به تاریخ و هویت و رتبه کوهنوردی همدان اهداء گردید که به شخصه از اینکه استاد محمدی،  بنده را روسفید کردند کمال قدردانی را دارم و بر خود می بالم که چنین دوستان فرهیخته ای دارم ب که بزرگی را باید از بزرگان آموخت و الا امثال بنده در بساط هیچ نداریم .

برای ایشان و خانواده محترمشان کمال قدر دانی را داشته و سعادت همیشگی را آرزومندم و امیدوارم ما هم بتوانیم امانت دار خوبی باشیم و پیران موی سفید کرده را بر روی چشمانمان قدر بدانیم .

عزت مستدام

علی بیات

(سه اسفند 95)