آموزش، به واسطه انتقال دانش توسط دیگران صورت میگیرد و دانش به واسطه کسب تجربه اندوخته میگردد و تجربه از بابت آزمون و خطا کسب می گرددو آزمون و خطا در طی عمر و با صرف هزینه و بعضا جان آدمی صورت می گیرد.

 در این بین، کسب تجربه گرانترین آموزش و استفاده از تجربه دیگران ارزانترین آموزش است، آنچه امروز تحت عنوان دانش بشری در اختیار ما قرار می گیرد طی فرایندی است که در فوق بدان اشاره گردید.

تجربیات و علومی هم که در ورزش مورد استفاده قرار میگیرد فارغ از فرایند مورد اشاره نبوده و با توجه به تنوع رشته های ورزشی، سنتی و یا امروزی(وارداتی) بودن آن میتواند مشمول تغییراتی باشد که همراه خود تجربیات و علوم جدید را وارد می کند.

کوهنوردی هم از جمله رشته هایی است که سابقه طولانی در کشور ندارد و بر خلاف رشته ایی مثل کشتی از سابقه  کمتر از یک قرن برخوردار است و به تبع آن از ریشه های آموزشی خوبی برخوردار نیست.

اما در تداوم و تکامل فن و علم در این رشته مفرح و گاها پرخطر، نیاز به آموزش کاملا محسوس به نظر می رسید که در این راستا هر ساله شاهد گام هایی به جلو هستیم.

تقسیم بندی کوهنوردی( کوهپیمایی و کوهنوردی حرفه ای و کوه روی) سنگنوردی  و غار نوردی و اسکای راننیگ و دوچرخه کوهستان و ... باعث گردیده تا به صورت تخصصی تر به این رشته نگاه شود ، آنگونه که با دست اندازی به دانش های امروزین سعی در حفظ و صیانت از جان انسانی نماییم که نه برای مرگ، که برای سلامتی و ماجراجویی گام در دل کوهستان نهاده است.

کوهنوردی امروزی برخلاف دهه های آغازین و همراه با پیشرفت تکنولوژی در ساخت تجهیزات، نیازمند دانش و آن چیزی است که از آن بعنوان سواد کوهنوردی یاد می شود که لازمه آن انتقال تجربیات به دیگران است که یکی از طرق مصطلح و ماندگار زبان نوشتار است که قوام بیشتری دارد، گر چه دنیای امروزی و شبکه های مجازی این امر را تسهیل نموده اند اما متاسفانه پراکنده گویی و شاخه به شاخه رفتن ها در این شبکه ها با تاریخ مصرف لحظه ای مطالب و آسیب رسانی به چشم و گردن، باعث شده تا همچنان کتب و جزوات بیشتر مورد اقبال باشند.

از طرفی انتقال دانش مستلزم گذراندن دوره هایی است که سالهاست از طرف فدراسیون و هییت ها به صورت آزمایشی و با روند تکمیلی تر شده در حال برگزاری است .

همانطور که ذکر گردید کوهنوردی رشته جوانی است که قدمت زیادی ندارد و آنچه امروزه شاهد آن هستیم در واقع الفبای این رشته در کشور است که ممکن است تا تکمیل آن، زمان و هزینه های مادی و معنوی بسیاری را بپردازیم و نباید از حس آموزش هم گذشت که هر کوهنورد باید در درون خود این احساس نیاز را به شدت تقویت نماید، شخصا تا سالهای سال بدون توجه به این موضوع بودم که یک دلیل آن عدم راهنمایی صحیح از طرف بزرگان و پیشکسوتان بود، به نحوی که همواره از کنار گروههایی که در حال آموزش بودند به راحتی می گذشتم و ضرورت آموزش و کسب سواد نسبی را آگاه نبودم.

 

حضور در دوره های آموزشی علاوه بر وقت، نیازمند هزینه است که با توجه به تعرفه هایی که فدراسیون اعلام نموده؛ متاسفانه شاهد نوعی گرانفروشی از طرف برخی مربیان هستیم که ضمن احترام به آنان که با صرف هزینه های کلان، دانش افزایی نموده اند اما رعایت کف و سقف قیمت می تواند انگیزه حضور برخی را بیشتر فراهم نماید.

از طرفی دیگر حتما این جمله را بارها شنیده اید که فدراسیون دارد برای خودش کاسبی می کند، قصد قضاوت ندارم اما میتوانم با صرف نظر از هزینه ها، مفید بودن این دوره ها و حتی یادگیری و دانش افزایی حداقلی را گواهی کنم؛ گر چه موازی بودن برخی دوره ها و عدم ادغام برخی طرح درس های نزدیک میتواند این شائبه را تقویت نماید و البته نمی توان با توجه به مباحث مطروحه در دنیای امروز از ناچیز بودن دوره ها طی دهه های گذشته و مقاومت در برابر طرح درس های جدید، اغماض کرد و البته متاسفانه طولانی بودن اخذ مدرک با توجه به گذراندن انواع و اقسام دوره هایی که همواره در حال زایش هستند نیز بر این موضوع صحه گذاشته تا شوق حضور و اخذ مدرک ، کم شود.

در پایان امید است فدراسیون ضمن بازنگری در طرح درس هایی که میتوانند در هم ادغام و به صورت واحد تدریس شوند در خصوص تعرفه های آموزش و تعیین دقیق، جهت پیشگیری از هر گونه مانور، به تخلفاتی هم که در این خصوص وجود دارد برخورد جدی نماید به طور نمونه میتوان به برگزاری دوره یخ و برف پیشرفته در یکی از استانها اشاره نمود که هزینه دوره 300 هزار تومان پیشنهاد شده در حالی که تعرفه 175 هزار تومان است و مسایلی از این دست که نیاز به دقت دارد.(گرچه می پذیرم که هزینه تجهیزات بالاست) همچنین حق عضویت در فدراسیون هم میتواند از عوامل بازدارنده در امر آموزش باشد که اگر انعطاف بیشتری داشته باشد می تواند کوهنوردان با بنیه مالی ضعیف را پشتیبانی نماید.

 به امید تندرستی همنوردان

علی بیات

30خرداد91

 

برچسب‌ها: دوره های آموزشی فدراسیون

چقدر چاق شدی، چقدر لاغر شدی،چقدر موهات سفید شده، پیرشدی رفت، چشمات گود افتاده ، بچه ات چقدر زشته، پسرت هنوز بیکاره و  ...

چقدر ماه شدی، چقدر این لباس بهت میاد ، ماشینت چقدر خوشگله، چه پسر گلی داری ، چه خوش اندامی و ...

آدمی را همه خیال است و حس و حال، اینکه بعد از مدتها دوستی را ببینیم و در مقابلش کدام جمله مثبت یا منفی را ادا کنیم و انرژی اش را مضاعف و یا کاهش دهیم در هنر و بی هنری ما پیاده میشود.

گاهی شخص و دوست بی حالی را می بینیم که با چند کلام آرامش می دهیمش و گاهی با کلامی گزافه، روحش را توتون ...

پس آنچه حق دیگران بر ماست به رخ کشیدن عیب های او نیست بلکه نشان دادن مزیت های اوست، اما هر گاه که از ما در مورد معایبش نظر خواست بدون اغماض بگوییم هر آنچه که در اوست بدون بزرگ نمایی.

فراموش نکنیم هر آنچه کاشته شود درو خواهد شد چه به دست من، چه به دست او، چه بدست ما...

دنیای کوهنوردی منفک از این قصه ها نیست و همه روزه و همه هفته ممکن است با دوستانی سر و کار داشته باشیم که با کلامی جان میگیرند و با کلامی محو می شوند.

ملاحظه و مشاهده دیداری و شنیداری، کلام برخی کوهنوردان در پناهگاهها و جانپناهها، گاها باعث تنزل شان کوهنوردی است که نشان از من بودن ها و دوری از ما شدن ها دارد و بدتر از همه و برتر از هر بی اخلاقی، شیوع غیبت است که اختلافات را افزون می کند.

انواع و اقسام به رخ کشیدن ها، از ابزار و مهارت و صعودها گرفته تا خالی بندانی که میخواهند سرپرستی عده ای را با فریبکاری به دست آرند و قله های نرفته را رفته جا میزنند و غره میشوند.

کوه و کوهستان گاهی چنان ما را بزرگ میکند که بعد از صعود با نگاهی از دور و احساس فتح قله، حس غرور به تو می دهد که باید مواظبش باشی تا زمینت نزند و همین کوهستان ممکنست چنان مغرورت کند که اسیر کلام گردی و همه را چنان به سخره بگیری که انگار همیشه رستم دستانی و فردای ناتوانی ات را فراموش کنی...

روزگار بلند است و از توانایی هایمان هر روز و هر روزه می کاهد و تنها چیزی که میتواند آن را جبران نماید فقط و فقط حسن برخورد و انرژی بخشی و تاثیر گذاری بر این و آن در جامعه ای است که اینروزها در آن فقط با یک کوله شیک و کفش گران کوهنوردت مینامند غافل از آنکه دردرون کوله ات، تجربه و اخلاق نریخته اند و باید آن را به بهای گران عمر ، کسب نمایی.

کوهنوردی ورزشی است که با چشمه نشینی آغاز و پایان می یابد که زلالی اش را بعنوان درس اول و آخر باید بیاموزیم.

علی بیات
29خرداد 95

بالاخره با احتساب سرپرستی،دوره 5 ساله ریاست هییت فعلی هم به پایان رسید و فارغ از خوشامد و برآمدن ها، باید بابت کارهای مثبت و پیگیری های فعلی در خصوص تکمیل، راه اندازی و نگهداشت سالن فرهاد، برگزاری مسابقات سنگنوردی، صعودهای سراسری، دوره های آموزشی، تکمیل پناهگاه کلاغ تا این فاز، نگهداشت پناهگاه یخچال، حضور در نشست های فدراسیون و همه و همه، خدا قوت گفت و در گام و قدم های ناکام همانند تعطیلی هیمالیانوردی به لحاظ هزینه های کلان و ناتوانی هییت در تامین و جذب اسپانسر، عدم تکمیل کامل پناهگاه کلاغ، ناکامی در صیانت از دشت میشان و الوند، به لحاظ قوی بودن رانت خواران طبیعت و ضعف هییت و پیشروی شرکت دست دوم بالابر گنجنامه در تسلط بر دشت میشان و تصرف سمت راست رودخانه دشت و ... نیز  استواری در دوره بعد هییت را آرزو کرد.

اگر چه، برای قضاوت بهتر باید خود را بجای مسئولین فعلی بگذاریم تا توان و تلاش خود را بیازماییم.

گر چه نباید از این موضوع هم غافل شد که چگونگی روی کار آمدن هییت فعلی، بعد از فشارهای هییت سایه در زمان هییت آقای اولنج که در نهایت استعفای ایشان را بدنبال داشت باعث این تغییرات شد.

هییتی که شدیدا در ابتدا مورد حمایت آقای افتخاری بود که با لجاجت با آقای اولنج، حتی دو برنامه خارجی هم اجرا کردند که بعدها این حمایت خاموش و به تبع آن هییت هم تا حدودی دست خالی و بی پشتوانه شد.

در حوزه محیط زیست متاسفانه در زمان مدیر کل سابق، شاهد بیشترین تخریبها در این حوزه بودیم به نحوی که چه ریاست سابق و چه ریاست فعلی با هر رویکردی، یا باید استعفا میدادند و یا افتان و خیزان، این هییت پر زحمت و پر حاشیه و پر دردسر را پیش برند.

خوب یا بد گذشت و حالا با بحران نامزد و کاندید مواجهیم، وقت آن است که اگر توانی در خود سراغ داریم و مدیریت بهتری را میتوانیم اعمال کنیم قدم پیش گذاریم و" یا علی "بگوییم .

بر اساس اعلام فراخوان ثبت نام، فرصت زیادی نداریم و از شواهد چنین بر می آید که ریاست فعلی قصد کاندیداتوری ندارد و محتمل از جمع هییتی های فعلی نفراتی بخواهند اریکه را به دست بگیرند.

از سوی دیگر پذیرش مسئولیت هییت، با توجه به پیاده سازی اتوماسیون اداری و درگیری های خاص خود، هزینه های بالای اجرای برنامه های داخلی و بخصوص خارجی، اعزام تیم، نگهداری پناهگاهها و سالن فرهاد و حضور در جلسات و ارائه برنامه تامین مالی هییت برای 4 سال آینده، تعیین دبیر و نایب ریئس کارآمد و ... همه و همه جزء دغدغه های بازدارنده برای حضور بسیاری است.

کاندیدای این پست نه تنها باید از احترام و سعه صدر و تخصص حداقلی در این حوزه برخوردار باشد بلکه باید از حسن شهرت و دروغگویی که آفت دنیای فعلی ما در عرصه های گوناگون است به دور باشد که اولین گام برای آزمودن آن، اجتناب از دروغ در ارائه برنامه و فریب افکار عمومی به نیت کسب رای از رای دهندگان است که آن نیز خود قصه و غصه ای دیگر است.

مقبولیت یک رئیس، توسط فدراسیون و رد آن توسط مدیرکل اداره ورزش وقت و یا انتساب یک فرد از طرف ایشان که ممکن است مقبول بخشی از جامعه کوهنوردی نباشد نیز آفتی بود که کوهنوردی همدان بدان مبتلا شد تا امید های انتخاب یک فرد بعد از 28 سال به یغما رود و بذرش بخشکد.

محبوبیت، مقبولیت و کمی محدودیت از شاخصه های انکار ناپذیر یک مسئولیت است که بی شک هر یک نسبت به دیگری مکمل و بلکه محبوبیت وزن بیشتری در آن بین دارد، لذا باید در این بین دید چه کس یا کسانی این مشخصه ها را در خود می بینند که اجازه حضور به خود می دهند.
خوش نامی و پذیرش عام آنان نیز از حداقل هاست آنگونه که یکی دیگری را متهم به دزدی نکند و در ادامه بی اخلاقی به خرج ندهند، از حاشیه های هیمالیانوردی گرفته تا صعود های داخلی و بگم بگم ها که در کشور همین ها، آفت مدیریت سیاسی و ورزشی را فراهم نمودند.

همدان در گذر زمان آبرو و اعتباری برای خود فراهم نمود که همواره خود را یک سر و گردن برتر از دیگران جازد که حفظ این جایگاه نمیتواند بدون سعی و تلاش و گذشت صیانت گردد اما مصیبت بار اینکه حواشی این ورزش به طور عام در سطح کشور و به طور خاص در همدان ارتفاعی دارد بیش از اورست و طولی  بیش از خط الراس ها...

و هر کس که وارد گود می شود میداند که اگر میلیاردر هم باشد باز برایش حرف و حدیث خواهند ساخت و باید از آبرویش در مقابل حواشی محافظت نماید تا جایی که جز زحمت و هزینه، چیزی بدایش نخواهد ماند و حتی از جیب و آبرو هزینه کند.
کوتاه اینکه در حال حاضر با بحران کاندیدا مواجهیم و بقول سیاستمداری که میگفت: گاهی میدانیم که چه کسی را نمی خواهیم، اما نمی دانیم چه کسی را می خواهیم ...

علی رغم رایزنی های چند ماهه، متاسفانه هیچکس راضی به پذیرش نیست و بنا به فرمایش قرآن، هیچ قومی تغییر نخواهد کرد مگر آنکه خود بخواهند.
و حال نوبت شماست.

با آرزوی موفقیت

علی بیات

26 خرداد 95

برچسب‌ها: انتخابات هییت کوهنوردی همدان

..آدمی در طول زندگی چندین بار متولد میشود که تولد اول را دیگران به یاد می آورند، ارج می نهند، قدر میدانند، جشن میگیرندو سور می دهند و تولدهای بعد را دیگران هرگز درک نمی کنند و کمتر کسی است که متوجه این تولد و زایش گردد.
روزگار آدمی را آبستن حوادثی میکندکه خلاصی از آن، تولدی دیگر است.
جمعه هم برای من، خارج از این قاعده نبودو بعد از سه ماه و در بدو ورود به چهارمین ماه تصمیم گرفتم اولین برنامه تمرینی و آمادگی کوهستان را بعد از چند تمرین در پیاده روی های کوتاه و نرمش های مختص  بازتوانی، برای ترمیم ضعف های عضلانی که در طول چند ماه ساکن بودن بردارم.
لذا طبق معمول الوند مهربان را انتخاب کردم و محتاط و دست به عصا از جاده z  ... از اول بگم ...
از بین دوچرخه و کوه، تصمیم را به صبح سپردم، ساعت 9 از گنجنامه و جاده  Z شروع کردم، یک ساعت و نیم طول کشید تا آرام آرام به پناهگاه رسیدم و بعد ازاون بود که هوس تخت و قله به سرم زد!!!
البته هفته پیش هم خانه ییلاقی ها بودم و ده روز اخیر بازتوانی و نرمش های خاص خود را دنبال میکردم که نتیجه آن صعود به الوند بود.
مابقی بماندبعد... تا ببینیم آیا خطا کرده ام یا خیر...

برچسب‌ها: الوند

مدتی است کانال تلگرامی بنام "سیزان" در حوزه عکس و خبر فعالیت دارد که فعلا در برخی موارد و خطاهای آن اظهار نظر نمی کنیم الا...

آنچه مرا وادار به نقد کوتاه این کانال میکند ناآگاهی ویا خدای ناکرده نادانی برخی از عوامل این کانال است که گاها در توضیح برخی تصاویر  اختصاصی از میدان میشان از واژه "محوطه شرکت بالابرگنجنامه" استفاده می کنند، در حالی که همه به اصالت "میدان میشان "واقفند،گرچه بخش ی از آن با رانت و کج سلیقگی و کوتاهی مسئولین، غصب و تخریب شده باشد.

میدان میشان و یا دشت میشان ارجح بر این شرکت دست چندم مستهلک است که نباید به بهانه  احتمال اعطای چند بلیط رایگان تخفیف و یا پارکینگ رایگان اصالتش، توسط سیزان به حراج گذاشته شود و یا چنین شائبه ای پیش آید..(اگر این کانال رویه خود را عوض نکند قطعا اعتراضات دامنه دار خواهد شد)

این اقدام کانال سیزان همانند همان انحراف آدرس کتیبه ها و آبشار از بین پاسا  ژ و پارکینک این شرکت است که مسافران تازه وارد و ناآگاه را با چهار مامور قلبیرک به دست همانند ماموران راهنمایی، چنان به سمت پارکینگ و پاساژ راهنمایی می کنند که مسافر سردرگم فکر می کند میدان گنجنامه آخر جاده است و بالاجبار باید به سمت پارکینگ رود و این در حالی است که هزینه های کلان 10 تا 15 هزار تومانی از خودروهای کوهنوردان و مسافران بدون هیچ تضمین صیانت از خودرو و ارائه خدمت نمیتواند توجیهی الا نارضایتی و اعتراضات عمومی فراوان داشته باشد.(نمونه آن را بارها شخصا شاهد بوده ام که میافران با خاطری ناخوش پارکینگ و همدان را ترک میکنند)

 

از طرفی معلوم نیست اخذ این هزینه سنگین، آنهم در قبال ارائه جای خودرو که روزی متعلق به همه و حالا با رانت و کلکسیونی از تخریبها به شرکت واگذار شده چه توجیهی دارد.

از راه ندادن کوهنوردان در برخی روزها هیچ نگوییم که هر چه شایسته آنیم بر سرمان آمده و خود در این ظلم به دامنه های الوند و خود بی سهم نیستیم.

علی بیات

26 خرداد 95

برچسب‌ها: سیزان